آن‌ها آن‌چه را كه نبى آورده ، حافظاند تا وقتىكه نبىّ ديگر مبعوث گردد . پس قياس زمان ما با زمان فترات بين الرّسل ، قياس مع الفارق است ، كما هو الواضح . ما مىدانيم ميان نوح ، ابراهيم ، موسى ، عيسى و محمد مصطفى ، انبيا و اوصياى بسيارى بودند كه خداوند تبارك و تعالى عدد ايشان را مىداند و لكن ايشان مذكّرين امر خدا و مستحفظين و مستودعين بودند ، براى آن‌چه خداوند نزدشان وديعه گذارده بود از جمله وصايا ، كتب ، علوم و آن‌چه از شرايع و احكام رسولان از جانب خدا به سوى امم خود آورده بودند . بالجمله ، وظيفهء رسول ، تجديد شرع و تجديد فرايض ، احكام ، سنن و آداب و وظيفهء نبىّ و امام ، حفظ اين مراتب است كه امر به معروفى بنمايد كه در شرع رسولش معروف است و نهى از منكرى بنمايد كه در شرع رسولش منكر است ، احكام شرع رسول خود را از ضياع و اندراس ، حفظ و شبهات را رفع نمايد و مشكلات را حلّ فرمايد . رعيّت پيوسته به چنين شخصى احتياج دارد ، اعمّ از اين‌كه ظاهر يا به جهت خوفش از اعدا از نظرها مستور باشد و اگر وجود چنين شخصى از روى زمين قطع شود ، آثار نبوّت مندرس و اعلام ، منتفى مىگردد ، انوار هدايت ، منتفى و حزب شياطين ، قوى خواهند شد و هرج و مرج مىشود . پس جايز نيست ميان دو امام فترت باشد . امّا فترت به معنى عدم بعث الرسول الى مدّة ، ميان رسول و رسول ديگر جايز است و معنى فترت و زمان فترت كه قبل از زمان بعثت حضرت خير البشر بوده ، اين نيست كه زمين از نبىّ و امام خالى بوده ، بلكه نبىّ و وصىّ كه عبارت اخرى از امام‌اند ، در ميان مردم بوده‌اند ؛ چه ظاهر و مشهور و چه غايب و مغمور و ميان حضرت عيسى و رسول خدا ، انبيا و ائمّهء بسيارى بودند كه به جهت خوف از اعادى ، مغمور بودند . يكى از آن‌ها خالد بن سنان عنسى است كه او از انبيا بوده و كسى نبوّتش را انكار نكرده است ، تشرّف دخترش خدمت حضرت رسول خاتم ، معروف و مشهور و تجليل آن بزرگوار از آن مخدّره ، در كتب تواريخ و اخبار ، كالنّور على الطّور است .